Halloween

Vaktiyle cimri mi cimri bir adam varmış. İkinci bir boğazı daha besleyerek evin masrafı artmasın diye de, bir türlü evlenemiyormuş.
* * *
Mahallede, adamın cimriliğini ve neden evlenemediğini bilen genç bir kız; adam kapılarının önünden geçerken, başlamış elini pencereden dışarı uzatıp, bir avuç havayı ağzına götürerek yiyormuş gibi yapmaya.
* * *
Sonunda adamın dikkatini çekmiş bir avuç havayla karnını doyurmaya çalışan kız.
Tanıdığı yaşlıca bir hanımı, kız ve kızın ailesiyle konuşmaya göndermiş.
Ve yaşlıca hanımın getirdiği haberlerden de öğrenmiş ki, elini pencereden dışarı uzatıp bir avuç havayla karnını doyurmaya çalışan kız, ete ekmeğe hiç muhtaç değil; her zaman karnını havayla doyurabiliyor.
* * *
Cimri mi cimri adam, ikinci bir boğazı beslemek zorunda kalmayacağına inanarak, evlenmeye karar vermiş o kızla ve evlenmişler.
* * *
Zifaf gecesi sabahı, taze gelin şöyle bir liste uzatmış cimri mi cimri kocasına: “10 yumurta, 5 kg. yağ, 5 kg. pirinç, 5 kg. un, 5 kg. mercimek, 5 kg. patates, hepsinden birer kilo domates, soğan, üzüm, şeftali, kayısı...
1 karpuzla, 1 de kavun alırsan çok daha iyi olur. Öpücükler...”
* * *
Cimri mi cimri koca, listeye bir göz atınca şaşırmış; evlendiği kıza dönmüş hemen:
- Hani, demiş; sen sadece havayla doyuyordun?
Kendisiyle ilk geceyi geçirmiş olan eşi:
- O, demiş; henüz daha bakireykendi. Şimdi artık ne kadar hava yutsam, karnımda durmaz, kaçar aşağıdan.
* * *
Küreselleşen ekonomik kriz, henüz havaya zam getirmedi, teneffüs etmek bedava...
Ama ne yapmalı ki, havayla doyulmuyor; özellikle kalabalık ailelerde yamanacak türden de olamayan delikler çok fazla.
Onlara bir de, keselerdekiler eklendi mi; çarşı pazar dolaşanlar, daha çok hava alıp dönüyorlar.
* * *
Bir tane de, küresel ekonomik krizin doğurduğu yeni bir fıkra:
İşten yeni çıkarılmış 2 kişi konuşuyor.
Bir tanesi:
- Neyse ki ben yeni bir iş buldum, diyor.
- Nerde?
- Değişik kültür örneklerinin sergilendiği bir fuarda.
- Ne yapıyorsun orada?
- “Hintli bir fakir” kılığına giriyorum ve 40 gün yemeden içmeden çivili bir tahtanın üstünde sırt üstü çıplak yatıyorum.
- Bari iyi para veriyorlar mı?
- Yok sadece barınma karşılığı; hiç değilse ev kirasından kurtuldum.
* * *
Bir de hortlak hikâyelerinin en kısası:
1928-32 ekonomik krizi, torunu 2008 krizi ile el ele dolaşırken görülmeye başlanmış sık sık.
* * *
Av. Taner Aktop’tan da, tanıklıkla ilgili bir Amerikan fıkrası:
Bir davada yaşlı bir kadını, tanıklık etmesi için çıkarmışlar mahkemedeki özel kürsüye.
Davalının avukatı, yaşlı kadına yaklaşmış:
- Sayın Bayan, demiş; beni tanıyor musunuz?
* * *
Tanık olarak özel kürsüye davet edilmiş olan yaşlı kadın, avukata:
- Seni mi, demiş; seni ta çocukluğundan beri tanıyorum. Sen o zaman da ailen için tam bir baş belasıydın. Ondan sonra da ne eşini komşunla aldatmadığın kaldı, ne arkasından çekiştirmediğin bir dostun. 2 dolar fazla kazanmak için ananı da satarsın sen, babanı da...
* * *
Başta davalının avukatı, mahkeme salonundaki bütün izleyiciler şok olmuşlar.
Avukat, yüzü sarara morara tekrar sormuş yaşlı kadına:
- Peki Sayın Bayan, karşı tarafın avukatını tanıyor musunuz?
* * *
Tanık kürsüsündeki yaşlı kadın:
- Elbet de tanıyorum, demiş; çocukluğunda ona dadılık etmiştim ben. Tembel, ödlek, alkolik, aşağılık serserinin biridir. Eli sıkılacak bir herif değildir. Hâlâ daha geceleri altına kaçırdığı söyleniyor, tıpkı kendisine dadılık yaptığım günlerdeki gibi.
* * *
Büsbütün şoka giren salonu bir uğultu kaplamış.
Yargıç, elindeki tahta çekiciyle tak tak tak vurarak salonu susturduktan sonra, her iki tarafın da avukatını yargıç kürsüsünün dibine çağırıp, eğilmelerini söylemiş ve kulaklarına:
- Burayı bakın, demiş; şayet o yaşlı kadına beni de tanıyıp tanımadığını sorarsanız, ikinizi de hem yakar, hem harcarım.
* * *
O yaşlı kadın tanık, Türkiye’de olsaydı da, kendisine bizim siyasal liderleri tanıyıp tanımadığı sorulsaydı, acaba neler söylerdi?
* * *
Celal Vardar’dan bir şiirle bitirelim yazıyı.
Marifet
Suya dokunmazmış
Sabuna dokunmazmış
Pise bak